Leczenie kanałowe

Leczenie kanałowe polega na ręcznym i mechanicznym oczyszczeniu kanałów korzeniowych z chorej tkanki i szczelnym ich wypełnieniu.

Powodami rozpoczęcia leczenia kanałowego są: nieodwracalne stany zapalne miazgi oraz zgorzel, czyli martwica miazgi zęba.

Najczęstszą przyczyną powstania stanu chorobowego miazgi jest infekcja bakteryjna. Może do niej dojść poprzez:

• wniknięcie drobnoustrojów do miazgi zęba od strony jego korony (przez niezaopatrzony ubytek próchniczy w zębie lub stare, uszkodzone, nieszczelne wypełnienie) lub od strony korzenia - poprzez patologiczne kieszonki w przypadku zębów paradontycznych,
• urazy zębów, powodujące przerwanie odżywiającego ząb pęczka naczyniowo-nerwowego,
• obumarcie miazgi pomimo braku ubytków próchniczych.

1. na rysunku powyżej widać ząb, w którym doszło do obumarcia miazgi, a następnie, w wyniku długotrwałego zapalenia miazgi, do powstania zmiany w okolicy okołowierzchołkowej. Stan ten został spowodowany wniknięciem bakterii poprzez ubytek próchnicowy.
   
   
2. ubytek taki należy opracować w znieczuleniu, bez dalszego dostępu do niego śliny i bakterii. Aby było to możliwe, stosuje się koferdam, specjalny, gumowy płatek montowany na zębie za pomocą małej klamerki i przytrzymywany metalową lub plastikową ramką. Po oczyszczeniu komory zęba należy znaleźć ujścia kanałów, poszerzyć je i bardzo dokładnie usunąć martwą lub zapalnie zmienioną tkankę (miazgę). Opracowanie: lek. stom. Agata Machowska